كلبه درويشي من

دوست داشتن

يعني مشكلاتو حل كردن

كمبودهاي همديگرو تكميل كردن

دوست داشتن

يعني زخمارو كاري نكردن

شخصيت همديگرو دستكاري نكردن

حتما" برات پيش اومده وقتي داري به آسمون نگاه ميكني يكي ازت بپرسه دوست

داري كدوم ستاره ستاره تو باشه ؟ اكثره آدما ميگن اون پر نورترين ستاره ......

ولي يادت باشه اوني كه از همه پر نورتره علاوه بر تو چشم خيلي هاي ديگه هم

دنبالشه .... به ستاره اي خيره شو كه اگه كم نوره حداقل خيالت راحته كه فقط چشم

خودت دنبالشه.

اول سلام

ببخشید که یه خورده دیرمیام پیش شما

راستش دلم خیلی پره اومدم تا باهاتون درد و دل کنم

نمیدونم از کجا شروع کنم  چه جوری بگم

ببینید باور نمیکنه دوسش دارم فکر میکنه یکی دیگه رو دوست دارم

فکر میکنه من اصلا بهش فکر نمیکنم ولی نمیدونه که  دنیای منه

هیچکس و رو غیر از اون دوست ندارم به هیچ کس غیر از اون فکر نمیکنم

دیروز که باهاش حرف میزدم  یه جور دیگه شده بود  یه جور دیگه حرف میزد  بی احساس شده بود راستش ترس برم داشت که شاید دیگه نمیخواد منو دوست داشته باشه .

شاید جدی میخواد منو ترک کنه   نمیدونم ولی من میترسم از من جدا بشه

میخوام همین جا بگم من دوست دارم میخوام همه بدونن

میخوام داد بزنم که همه بدونم من دوست دارم

شما یه چیزی بهش بگید خواهش میکنم

(عزیزم منو ببخش)

جای پاهای تو رو ماسه ها مونده
حرم آفتابزده جا پاتو سوزونده
موجای خسته میون گل نشستن
از راه دور اومدن خسته ی خستن
هنوز باور ندارم رفتن تو
دست خاک سرد سپردم تن تو
تن تو فدای بی رحمی دریا شد و رفت
تن من تشنه ی یک قطره ی آب
ارزونی خاک شد و رفت
وسعت فاصله مون
از اینجا تا عرش خداست
تن ما تنها ترین
تنای دنیا شد و رفت
هنوز باور ندارم رفتن تو
دست خاک سرد سپردم تن تو
مراغای آبی واست چاوشی خوندن
تا ملائک با گلاب روتو پوشوندن
ای ز کف رفته که بود
اول پر گشودنت
نمی تونه دلم عادت کنه با نبودنت
من که با امید تو هنوز تو ساحل موندم
نمیشه باور من
دست عجل روبودنت
هنوز باور ندارم رفتن تو
دست خاک سرد سپردم تن تو

از عشق گل

بلبل دل

کرده بهونه

نمي ره از ميخونه و مي خواد بخونه

از آسمون پر ستاره

امشب داره باده مي باره

باز دل مستم بي قراره

شده ديونه

از آسمون پر ستاره

امشب داره باده مي باره

باز دل مستم بي قراره

شده ديونه

از آسمون پر ستاره

امشب داره باده مي باره

باز دل مستم بي قراره

شده ديونه

از عشق گل بلبل دل کرده بهونه

از عشق گل بلبل دل کرده بهونه

نمي ره از ميخونه و مي خواد بخونه

از آسمون پر ستاره

امشب داره باده مي باره

باز دل مستم بي قراره

شده ديونه

از آسمون پر ستاره

امشب داره باده مي باره

باز دل مستم بي قراره

شده ديونه

عرش خدا پر شده از عطر گل ياس

سر مي زاريم به پاي تو با شور احساس

صداي يا زهرا پيچيده

صداي يا زهرا پيچيده

از آسمون ندا رسيده

هر جا مزار يک شهيده

بهشت زهراست

از آسمون پر ستاره

امشب داره باده مي باره

باز دل مستم بي قراره

شده ديونه

      مداح :حاج محمود کریمی

من تموم قصه هام قصه توست ...... اگه غمگین اون از غصه توست ...... یه دفعه مثل یه آهو توی صحراها رمیدی ...... بس که چشم تو قشنگ بود گله گرگ رو ندیدی ...... دل نبود توی دلم تورو گرگا نبینن ...... اونا با دندون تیز به کمینت نشینن ...... الهی من فدای تو چیکار کنم برای تو ...... اگه تو این بیابونا خاری بره به پای تو ...... یه دفعه مثل پرنده قفس عشقو شکستی ...... پر زدی تو آسمونا رفتی اون دورا نشستی ...... دل نبود توی دلم گم نشی تو کوچه باغا ...... غروبا که تاریکه نریزن سرت کلاغا ...... نخوره سنگی به بالت پرت نشه فکرو خیالت ...... من تموم قصه هام قصه توست ...... اگه غمگین اون از غصه توست ...... یه دفعه مثل یه گل رفتی تو دست خزون ...... سیل بارونو تگرگ میومد از آسمون ...... بردمت تو گلخونه که نریزه رو سرت ...... که یه وقت خیس نشه یخ کنه بالو پرت ...... نشکنی زیره تگرگ نریزه از تو یه برگ ...... من تموم قصه هام قصه توست ...... یه دفعه مثل یه شمع داشتی خاموش میشدی ...... اگه پروانه نبود تو فراموش میشدی ...... آره پروانه شدم که پرام سوخته شه ...... که آتیش دل تو به دلم دوخته شه ...... که بسوزه پرو بالم که راحت بشه خیالم ...... دارم از تو مینویسم که غم داره نگات ...... اگه دوست داشتی بگو تا بازم بگم برات ...... انقده میگم تا خسته شم با عشق تو شکسته شم

سلام...

 دوستای خوب و گل و مهربون خودم ...

خوبيد...

چه خبرا چی کارا می کنيد...

در سلامتی کامل به سر می بريد...

يه چند وقتی ديگه آپ نميکنم آخه امتحاناتم شروع شده و ميخوام مثله يه پسر خوب درس بخونم...

واسم دعا کنيد که همش و با نمره های خوب پاس کنم ...

همتون و خيلی خيلی دوست دارم...

به اميد موفقيت بيشتر واسه همه...

گاهي كه دلم...
به اندازه ی تمام غروبها مي گيرد...
چشمهايم را فراموش مي كنم...
اما دريغ كه گريه ی دستانم نيز مرا به تو نمي رساند...
من از تراكم سياه ابرها مي ترسم و هيچ كس...
مهربانتر از گنجشكهاي كوچك كوچه هاي كودكي ام نيست...
و كسي دلهره هاي بزرگ قلب كوچكم را نمي شناسد...
و يا كابوسهاي شبانه ام را نمي داند...
با اين همه ، نازنين ، اين تمام واقعه نيست...
از دل هر كوه كوره راهي مي گذرد...
و هر اقيانوس به ساحلي مي رسد...
و شبي نيست كه طلوع سپيده اي در پايانش نباشد...
از چهار فصل دست كم يكي كه بهار است...
من هنــوز تورا دارم....

ببخشید که یه خورده دیر آپ کردم راستش با درسا درگیر بودم.از همه دوستان گلم معذرت میخوام بخصوص از ساناز گلم که منو هیچ وقت تنها نذاشته.ممنونم    

دوستان گلم اگه خوشتون اومدحتما نظر بدید...

آبی تر از عشق
وقتی تو را در سپیده ی آمدن دیدم
مهتاب
در نگاه تنهایی ام تابید
پنجره
از آرزو خالی شد
و روز
چون گل در سکوت شبهایم شکفت.
آبی آرام پرواز چشمانت را دیدم
ماندم
پشت پنجره ای.
احساس چشمانم را بست.
شادمانه
در خواب دستانت جاری شدم.
و فهمیدم که:
چشمان تو خانه ی تنهایی من است...

غمگین تر از همیشه
دستهایت نیست
و
چه لطیف است کوچه ی بارانی قلبم.
رفتنت,
پنجره ی خیس چشمانم را بی صدا بست.
آه...
دل تو خانه ی رنگین خلوت هستی ام بود
و حالا
فاصله ی خورشید و ماه
باور جدایی دستهای من و توست.....

                                                 (لواشک)

خیلی دوست دارم

میشد از بودن تو
عالمی ترانه ساخت
کهنه ها رو تازه کرد
از تو یک بهانه ساخت
با تو میشد که صدام
همه جا رو پر کنه
تا قیامت اسم ما
قصه ها رو پر کنه
اما خیلی دیر دونستم
تو فقط عروسکی
کور و کر بازیچه ی باد
مثل یک بادبادکی
دل سپردن به عروسک
منو گم کرد تو خودم
تورو خیلی دیر شناختم
وقتی که تموم شدم
نه یه دست رفیق دستام
نه شریک غم بودی
واسه حس کردن دردام
خیلی خیلی کم بودی
توی شهر بی کسی هام
تورو از دور می دیدم
با رسیدن به تو افسوس
به تباهی رسیدم
شهر بی عابر و خالی شهر تنهایی من بود
لحظه ی شناختن تو
لحظه ی تموم شدن بود
مگه میشه از عروسک
شعر عاشقونه ساخت
عاشق چیزی که نیست شد
روی دریا خونه ساخت....

سلام دوستان گلم

بازگشت دوباره